چقدر بده که سنت ها داره نابود میشه.نه؟
+ نوشته شده در جمعه چهاردهم مرداد 1390ساعت 13:42 توسط afsane firoozfar
|
| تبليغات | X |
خیلی وقته که چیزی ننوشتم.حالا بماند چرا؟
برای خودم یه وظیفه میدونم که تاریخ ایران باستان رو بنویسم که شاید دو نفر هم که شده بدونه که قدمت ما چندساله است.
امروز روز سروش ازامرداد ماه:بیستمین روز ماه امرداد سال ۳۷۴۷ دینی(زردشتی)(پارسی)
راستی به جای مرداد باید بگیم امرداد
مرداد از مردن میاد اما امرداد یعنی نامیرا.
منتظر سخنان پس از این باشین.
با سپاس فراوان
امروز راجع به مناسبت دی مینویسم.
جشن دیگان:
دی یا دتوشو همان دادار و افریدگار است و در نامه های اوستایی بیشتر به جای واژه ی اهورامزدا به کار رفته است.اگر به نام سی روز ماه نگاه کنیم میبینیم که روزهای ۸ و ۱۵ و ۲۳ هر ماه به نهم دی نامگذاری شده که برای تمیز انها از همدیگر هریک به نام روز بعدش خوانده شده است و اورمزد که ان هم نام خداوند میباشد.
بدینگونه اورمزد ـدی به اذرـدی به بهمنـدی به دین.بنا بر این در ماه دی ۴ بار جشن دیگان برگزار میشود.
۱.اورمزد و دیماه:در نخستین روز دی ماه باستانی ۲۵ اذر ماه خورشیدی
۲.دی به اذر و دیماه در هشتمین روز دی ماه باستانی ۲ دی ماه خورشیدی
۳.دی به مهر و دیماه:در ۱۵همین روز دیماه باستانی ۹ دی ماه خورشیدی
۴.دی به دین و دیماه:در ۲۳ امین روز دیزماه باستانی ۱۷ دی ماه جورشیدی
در ایران باستان نخستین جشن دیگان در ماه دی که همان روز اورمزد و دیماه خرم روز نام داشته است و در این روز که شب پیش بزرگترین شب سال بوده است.پادشاه و حاکم دیدار عمومی با مردم داشته است.اکنون هر خانواده ی زرتشتی میوه های مانند انار.هندوانه. خربزه.سیب.به.انگور و اجیل فراهم میکند و تا پاسی از شب اورمزد دی ماه(شب چله) همه با شادی و خرمی شب را میگذرانند.گاهی با نیایش گاه اشهن شب را به سپیده دم تبدیل میکنند.